|
|
En weer mocht ik, als kerkelijk werker of zo u wilt als
pastor, een poosje meebewegen en meeleven met het dorp
Marken, haar Protestantse Gemeente en de Markers. Aan deze
periode van anderhalf jaar pendelen van Ede naar Marken en
van Marken naar Ede, komt komende zondag 30 augustus een
einde.
Het was voor mij en Marken een tijd van hernieuwde
kennismaking, herinneringen ophalen en samen optrekken
rondom kerk en geloof. Het was ook een tijd van regelmatig
afscheid nemen van mensen die ik heel lang heb gekend, maar
die in de afgelopen anderhalf jaar zijn overleden. Tijdens
de dienst op eeuwigheidszondag hoop ik met u daarop terug te
kijken en stil te staan, om hen die ons zijn voorgegaan nog
een keer voor Gods aangezicht te gedenken en hun namen te
noemen. Het was ook de tijd van "kamperen" in de pastorie.
Fijn dat dit mogelijk was en dat ik hier mijn "uitvalbasis"
had. Meestal alleen, maar ook enkele keren samen met Gerda.
En zelfs onze kleinzoon, die eerder heel vaak bij ons op
Marken was, heeft weer bij ons gelogeerd en meegedaan met de
voorlaatste Vakantie Bijbel Week.
Want ook dat is deze anderhalf jaar weer aan de orde
gekomen. Twee keer mocht ik weer, samen met de kinderen en
alle vrijwilligers, het feest van de Vakantie Bijbel Week
meemaken. Mooi om te ervaren dat dit evenement springlevend
is en bijdraagt aan het gemeente zijn op Marken. Tot een
paar weken terug had ik nog nooit een blauwe olifant gezien,
maar in de "ark van Noach", die ook Marken aandeed, was die
olifant duidelijk aanwezig. En dat er op woensdag meer
kinderen dan dieren in de ark waren, laat zien wat de
diepere betekenis van die geschiedenis is. De diepere
betekenis van de ark is, dat God reddend aanwezig wil zijn
in de wereld en in ons leven en daarvoor gebruikt Hij het
symbool van een ark. Mens en dier zijn veilig in de ark die
drijft op de golven van de wereldzee. En de regenboog, als
onmiskenbaar symbool van Gods eeuwigdurend trouw, maakt dat
plaatje compleet. Om dit samen met de kinderen en alle
vrijwilligers te bouwen en kleur te geven, was voor mij een
soort afscheidsfeestje.
Voor dit alles en nog zoveel meer, zeg ik uit de grond van
mijn hart,
Vaya con Dios en à Dieu!
Kees Kersbergen
|
|